Nasi przodkowie tak robili. Ludzie w Azji, Afryce i niektórych częściach Europy nadal to robią. Jak więc my, ludzie Zachodu, zboczyliśmy z kursu i odeszliśmy od najlepszego sposobu korzystania z toalety?
Wszystko przez toalety, jakie znamy. Nazywali je tronami. Okazuje się, że powinniśmy kucać, a nie siedzieć.
W badaniu z 2003 roku 28 zdrowych ochotników zgłosiło się do pomiaru czasu wypróżniania w trzech naprzemiennych pozycjach: siedząc na standardowej toalecie, siedząc na niskiej toalecie i w kucki. Rejestrowali nie tylko czas trwania, ale także wymagany wysiłek. Badanie wykazało, że kucanie wymaga mniej czasu i wysiłku.
„Z pewnością istnieje pewne uzasadnienie fizjologiczne za kucaniem” – mówi gastroenterolog Anish Sheth, współautor książek „What's your poo saying you?” i „What's my pee saying me?”. „Mówiąc wprost, prostuje to jelito grube”.
Kiedy stoimy, okrężnica (w której gromadzą się odpady) jest dociskana do mięśnia łonowo-odbytniczego, który utrzymuje kontrolę stolca do momentu pójścia do toalety. Siedzenie rozluźnia ten mięsień tylko częściowo. Kucanie rozluźnia go całkowicie, zasadniczo prostując okrężnicę. To ułatwia proces wydalania.
Eksperci twierdzą, że dolegliwości trawienne, takie jak zapalenie jelita grubego, zaparcia i hemoroidy, są powiązane z siedzeniem i parciem na toalecie. Badania wykazały na przykład, że im więcej czasu spędzasz w toalecie, tym większe jest prawdopodobieństwo rozwoju hemoroidów, czyli obrzęku naczyń krwionośnych w odbycie i wokół niego. Niektórzy lekarze zalecają nawet pacjentom kucanie, aby rozwiązać problemy z jelitami.
Toalety kucane są obecnie używane w wielu częściach świata. W Azji publiczne toalety oferują dwie toalety w stylu zachodnim i dwie toalety kucane, w których użytkownik umieszcza stopy nad otworem w podłodze i kuca. Toalety kucane można znaleźć we Francji, Japonii i Rosji.
Chociaż Sheth obecnie nie zaleca swoim pacjentom przysiadów, „prawdopodobnie powinienem” – mówi. „Przypuszczam, że do tej pory nie było na to bezpiecznego sposobu”.
