W miarę starzenia się kuszące jest skupianie się wyłącznie na fizycznych aspektach starzenia: wizytach lekarskich, lekach, bólach. Jednak zdrowie emocjonalne jest równie ważne dla pełnej satysfakcji starości.
Starsi ludzie, których najbardziej podziwiam, to często ci, którzy zachowują równowagę wewnętrzną. Niektórzy robią to poprzez duchowość lub modlitwę, inni poprzez medytację, pisanie, muzykę, a nawet ogrodnictwo. Te kojące rytuały oferują formę schronienia i sposób na ponowne skupienie.
Inwestowanie w swoje dobre samopoczucie emocjonalne oznacza również akceptację swoich słabości. Powiedzenie „Czuję się dziś samotny” lub „Muszę porozmawiać” nie jest oznaką słabości, lecz mądrości. To krok w kierunku większej odporności, więzi i spokoju.
Jak mówi Brené Brown, „Wrażliwość jest kolebką innowacji, kreatywności i zmian”.
Odwaga bycia prawdziwym, nawet jeśli wiąże się to z dyskomfortem, jest prawdopodobnie jednym z najpiękniejszych dowodów dojrzałości emocjonalnej.
Z kolei badanie opublikowane w czasopiśmie The Journal of Neuroscience wykazało, że starzenie się wiąże się ze wzrostem pozytywnych emocji i lepszą regulacją emocji.
Ostatnia myśl
